Saludos Kolonoscópicos
Ayer fué un dia un poco de mierda (tengo que aprender a decir "de mierda" en alemán) buscando piso y buscando piso. El día antes me anularon una visita porque ya habían encontrado compañero, así que eso me puso las p
ilas y dediqué el día para buscar con el 100% de esfuerzo. En cuanto reuní una hermosa ristra de números y correos electrónicos me dediqué a atacar con fuerza al tetón arrendador medio. De los 30 correos que mandé solo me respondió un alma caritativa (Korsten) y para decirme, deseándome suerte, que ya tenía compañero. De las 10 llamadas telefónicas, contestaron la mitad y con la misma respuesta que el amigo Korsten o como se llamara.
Todo este proceso recaudador de datos, junto con la visita al piso, ambos en teoría desalentadores, me ha servido para comenzar a conocer como es la dinámica pisera en estas tierras tetonas (muy poco tetonas si nos vamos por esas eh?... jejeje... je... ejem, sigo). Aquí los muy... como saben que la cosa de encontrar piso está bien jodida, convierten el proceso de visita e inspección en una especie de "Fama a bailar" cuando el jurado todavía está seleccionando a los zagales.
Te dan cita a una hora y ves el piso bailando, a saber: abres un grifo (Développé), asientes con atención (Pas de Bourré), haces una pregunta (Foutté, Rond de Jambre) y luego CHANCHAN... Hora de la entrevista!!!
(entrevista basada en hechos reales, cualquier ficción es fruto de la falta de memoria)
-"Háblame de ti" (te preguntan cuando te señalan una silla mientras se sujetan el mentón en actitud reflexoatentiva)
(buf... y qué le digo yo a este ahora) No se me ocurre otra cosa que entre una cosa y otra decirle que soy mu friki a lo que asiente con sonrisa y pasión germana (Premio!! al menos con este acerté)
El fallo fué que el tipo quería compa para más de un año porque era fotógrafo freelance (cómo se le llena la boca a uno al decir esa palabra, repetid conmigo "freeeeelaaaance") y se iba a marruecos un tiempo y no sé que mierdas. No me debió ver con posibilidades de encontrar empleo aquí el muy teutón.
Bueno, este viaje al piso me dió para sacar la tipica foto colonial.
Mmm, recuerdo esa sensación de ser analizada cual rata de laboratorio...en esos casos, cara de riquiño, es infalible. La foto es impresionante...sigue disfrutando, milo :)
ResponderEliminarHalaaaa... que foto máis chula!!
ResponderEliminarJur, sorte nos teus casting... Terás que contarlles o chiste de que pasa se Tom Cruise se casa con Celia Cruz..? :D
Ánimos, e non deixes de compartir os exabruptos teutóns que aprendas ;)
Sasha talk to me later, before the launch sky the marbel lotus, and in the middle, every talking about its like my mother wirkles. you know. absorting people.
ResponderEliminarY que me tenga que enterar por terceras personas de que finalmente abandonaste tu nido; y mas aun, que tienes un blog en el que cuentas tus aventuras y desventuras desde tu nuevo habitat, desde luego... De todas formas seguire tu vida por esos lares, estoy seguro que en breve disfrutaremos de historias culturetas, bohemias y gafapastiles :P Mucha suerte y... fiesta!!
ResponderEliminar